|
یا حق 
صبح بود...گذشت... ظهر هم چنین... انگار حوالی عصر بود...خورشید در افق...با نگاه سرخ و پر بغض هر روزه.... ناگهان ...یک حادثه گذشت ... از کنار دیوار قلب من .....و من بی خبر... بعد از غروب شیون کسی از پیچ و تاب کوچه مان گذشت....ومن بی خبر... نیمه های شب...در آن سوی شهر...یک نفر پرید...رفت تا اوج... و من بی خبر ..... صبح فردا شد... می گذشت آرام... من هم می گذشتم از کنار کوچه ی تکرار ... + نوشته شده توسط نغمه ! در 84/05/31 و ساعت
17 |
یا محبوب
برا تپش تو لحظه ها قلب سپیدی کم دارم برای آغاز قسم حجم نگاتو کم دارم برای ایمان به یه عشق اشک چشاتو کم دارم برای باور عبور صدای پاتو کم دارم اشک نگاه قلب من عبور و باور می کنه حتی اگه صدای پات.... نبض نگات.... اشک چشات... فقط تو رویاهام باشه... عبور و باور می کنه عبور و باور می کنه + نوشته شده توسط نغمه ! در 84/05/31 و ساعت
13 |
یا حق
....... مغزت را چه کسی جوید؟؟؟ کدام دندان اینچنین افکارت را تکه تکه کرد؟؟؟؟ ...چقدر اذیتم.....فکر کنم تکه ای از افکارت لای دندانم گیر کرده... ـ عجب افکار دیر هضمی داری ـ راستی نگفتی.... چه کسی مغزت را جوید؟؟؟؟ + نوشته شده توسط نغمه ! در 84/05/31 و ساعت
12 |
یا لطیف
تبسم اشکهای من..... بغض نگاه تو.... می خندم... می شکنی.... و هر دو می باریم ... + نوشته شده توسط نغمه ! در 84/05/31 و ساعت
12 |
یا عزیز لبانم در پي لبخند.... دلم در پي دلخند.... وجودم در پي خنده اي به وسعت آرامش لذت بخش.... به عمق خيال شور انگيز..... به حجم حادثه جذاب..... و تو آن حادثه اي.... حادثه ي حضورت را دير زمانيست كه انتظار مي كشم ... حادثه ... حضور... انتظار... آرامش... + نوشته شده توسط نغمه ! در 84/05/30 و ساعت
22 |
يا محبوب ..... چه بي مهابا صادقانه هايم را طي كردم ... چه بي ترديد مي گذشتم از دنياي كوچك كودكيم... چه بي پروا براي يافتن بزرگي خطر كردم... و ديروز...تنها اشتباه من اين بود... حال آنكه....صادقانه هاي كودكيمان عظمتمان بود .... و كنايه هاي امروز بچه گيمان..... بگذريم....تا فردا......شايد بزرگ شويم... + نوشته شده توسط نغمه ! در 84/05/30 و ساعت
22 |
یا حق گاهی به خود می اندیشم... همیشه به تو گاهی از خود می پرسم ... همیشه از تو گاهی بی خود می خندم ... همیشه بی تو گاهی از خود می گریم ... همیشه از تو گاهی از خود دورم ... همیشه از تو و نمی دانم که همیشه من هستم.... و شاید ... گاهی تو باشی...... + نوشته شده توسط نغمه ! در 84/05/30 و ساعت
21 |
یا عشق
ساقه ای می شکند... و صعود گل سرخ.... تا شروع لبخند... + نوشته شده توسط نغمه ! در 84/05/30 و ساعت
21 |
یا لطیف
از آن روز که لبخند را به واژگانم آموختم... اشک تبسم لحظاتم شده است.... آه هم فریادی از لبخند های بی صدا... غم و اندوه نیز چشم در چشم من قهقهه می زنند.... اما حیف.... روزی که لبخند را به واژگانم آموختم.... خنده لبانم را کم داشت و لبانم خنده را .... + نوشته شده توسط نغمه ! در 84/05/26 و ساعت
18 |
یا لطیف
در مقایسه با گرسنگی کودکی که در حال مرگ است ادبیات هیچ ارزشی ندارد...... ( سارتر )
هر عبوری یه رد پا به همراه داره....منم آدم عبور کردن و گذشتن و رد پا گذاشتن.... قدم اول این عبور شاید یه سلامه و یه یا علی....واسه محکم تر شدن قدمهام.... بینهایت خوشحال کنندس که ببینی جای پایی کنارته که خبر از حضور دیگری رو میده..... قدمهاتون رو از این جاده دریغ نکنین ..... یا علی + نوشته شده توسط نغمه ! در 84/05/26 و ساعت
13 |
|
درباره وبلاگ
دل نوشته های من ... ردپای خیال های یک ذهن ، پر از رویای آرامش !!!
|
