تبليغاتX
رد پای یک معمار ...

  

                                                                   یا عشق

              ....................

                                    اندوه می شوم از لبخند

                                                         غم می شوم از شادی

                                                                          اشک می شوم از شوق

                                                                                           بغض می شوم از رویا

                                                                            ترس می شوم از باور

                                                         مبهم می شوم از یقین

                                       تاریک می شوم از نور  

               دور می شوم از نزدیک

گم می شوم در خویش ...

 

       و تو ... تو ....

                     تو در نزدیک ... در من نور می شوی ... روشن می شوم

 

          یقین می شوی ... یقین می کنم

                           باورمی شوی ... باور می کنم

                                    رویا می شوی ... رویا می شوم

                                               شوق می شوی ... شوق می شوم

                                                            شادی می شوی ... شادی می کنم

                                                                            لبخند می شوی ...  لبخند می زنم ....

 

                              لبخند می شوم ... کشف می شوم ... تو گمشده ام را پیدا می کنی ... پیدا می شوم ...

 

                                                                                                           ....................

                                                                                                                   

                                                                                                                         ..... 

+ نوشته شده توسط نغمه ! در 85/08/25 و ساعت 21 |
                    

                     یا عشق

        "  سفر یعنی عبور از مرز تکرار ... "

   میخوام برم ... فقط برم ... تو یه راهی که دیواری نداشته باشه ... پر از پیج و خم باشه ...

        پر از پستی و بلندی باشه ...  امید رفتن و ادامه دادن توش باشه.... ولی دیواری نداشته باشه ...

              میخوام برم ... تا اوج تنهایی برم ... تا انتهای اشک ... تا آخر هق هق  ...  

                 تا اونجایی که آرزوم بشه دست تو روی شونم ... و تو باشی ....

                    میخوام برم تا اونجایی که بودنت برام با ارزش ترین حادثه باشه... میخوام برم ...

                                           قدم هام توان نرفتن ندارن ... باید برم ... تا اوج ...

                                                                                      ..... 

 

+ نوشته شده توسط نغمه ! در 85/08/19 و ساعت 19 |


Powered By
BLOGFA.COM