غروب بود ...

 

                              یا عشق

 ...

 نزدیک غروب  ...

  نیمی از جزیره سایه بود نیمی آفتاب ...

 بید تنها بود ... سکوی زیر بید خالی بود

  باد ... صدای رقص برگ ها در دل درخت ... صدای سکوت خنده های دور ....

خوش به حال این هوا

خوش به حال این کلاغ

خوش به حال این چمن

خوش به حال این درخت

   این درخت ...

        کنار عبور مداوم رود

        نفس های پر آه ، خیال های گاه و بی گاه ...

           کاش هیچکس اینجا نبود !

                        می شد اشکی ریخت

                         می شد بلند بلند با تو حرفی زد  ...

                        می شد سنگ زد به بغض و های های آن را شکست ...

                                                 کاش سنگی بود ،

                                                در کنار اینهمه نبودن ِ تو ...  رؤیای من !

  

                                                               ...

 

دلم ...

 

   یا عشق 

....

 

دلم غمگین ترین دلها شده

دلم همرنگ ِ این گلها شده !

                 همین گل ها که پژمردند و خشکیدند و عطرشان از یاد ها رفته !

                          همین خشکیده زیبایی که ...

                                               که با باد ِ پر  یک شاپرک می شود سر  تا پا تَرَک ...

                                                  تَرَک هایی که می لرزند

                                                                             و می ترسند

                                                                                  از ، شکستن زیر بار  غم ...

               دلم غمگین ترین دلها شده

          شاید دلم ، همرنگ این دنیا شده ...

                                          پر از رنگ غم و سرما و تنهایی

                                          پر از رؤیای شادابی و شیدایی !!!

                                                                                                                ...

                                                                                     

      

سکوت !

 

                                           یا عشق 

   ....

        تنها تو سکوتش را می شنیدی ....

        برای  تو سکوت کرد ... اما  

        در واپسین لحظه ،  ترانه ی  سکوت را  نشنیدی !

                                   ....

                           اما اون  باز هم سکوت  کرد  ...

                                                                                              ...

   

مجنون !

 

                           یا عشق  

                ....

 

                                

 

                 تنها جایی که بهش تکیه زدم و جاخالی نداد ، ساقه ی نحیفِ همین بید بود !

                                                انگار قصه ی مجنون حقیقت داره !

 

                                                                                                               ...

 

 

اشک تو !

 

                                  یا عشق 

  .....

 میای سمت من

 میام طرفت

 میشنی روبروم

دستمو میذارم زیر چونم و میشم سراپا گوش واسه اون  دو تا چشم  پر از حرفت !

چیزی نمیگی ، فقط ....

                         نصف نگاهت پر میشه از اشک

                         یه قطره سُر میخوره رو گونَت و ...

                    میخوام بگیرمش ... میخوام آرومش کنم ...

             دستمو میارم سمت صورتت ... سر انگشتمو میذارم رو گونه ی تو  ....

                                    ولی ...

                                          ولی فقط غبار از آینه پاک میشه ...

                                                                           اشکِ تو  راهِ خودشو میره !

                                                                                                              ...

 

بادبادک !

                                       

                 یا عشق 

                    ....

 

                                   

 

                       تا وقتی از پشت شیشه دل نَکَنی ، دستت به نخ ِ هیچ بادبادکی نمیرسه !

 

                                                                                          .... 

 

قشنگ تر !

 

           یا عشق

                              ......

                                   غافلگیر شدن قشنگه غافلگیر کردن قشنگ تر !

                                           ...................

                           قبل ها منتظر بودم ببینم خواسته ی من دنیا رو چطور غافلگیر میکنه    

                             جدیدا" منتظرم ببینم خواسته ی  دنیا منو چجوری غافلگیر  میکنه  !

                                                                       حالا راحت تر با دنیا کنار میام  ...

 

                                             انگار گاهی قشنگ از قشنگ تر بهتره !

 

                                                                                                                 ...

                                                                                                  

قیمت !

 

                                               یا عشق

                               ....

                                جنس فروخته شده پس گرفته نمی شود !!!

                               کاش تنهاییمان را به دنیا بفروشیم به گزاف ترین قیمت ،

                                                     قیمتِ در کنار هم بودن ...

                                                      ثروتمند خواهیم شد !

 

                                                                  .... 

 

ردپا ...

 

                   یا عشق  

....

        به چی خیره شدی ؟؟؟

   این ردپا  با اولین موج محو میشه !!!

نه برای از بین رفتن ، که برای رسیدن به رؤیایی مواج !

                   .........

               دریا را دریاب و کوچکی ردپای برهنه ی مرا در آغوش شن های نرم به موج بسپار ...

                                           شاید قایقی سر گردان  در انتظار ردپای من باشد !

 

                                                                                         ...

 

عشق برتر !

 

                              یا عشق

      ....

      رؤیای من ،

          آن هنگام به من نزدیک شو که شوق یافتن در تو بیدار شود !

          آن هنگام به حرف هایم گوش بسپار که گویی از درون تو با تو سخن میگویم !

           آن هنگام به من خیره شو که  حُسن ها و عیب هایم را در کنار هم ببینی ! 

           آن هنگام مرا عزیز خود بخوان که باور داشته باشی برای کسی جز من عزیز ترین نیستی !

                   آن هنگام واژه ی دوستت دارم را به من هدیه کن که ...

           که به تمامی نقص های من آگاه باشی ، با این حال مرا برای خود بهترین بدانی !

                                  .....

                    آن هنگام گرمای دستانت را به دستانم ببخش  که روحم را در آغوش گرفته باشی !

                             و آن هنگام مرا با خود یکی بدان که من و تو معنای هم باشیم !!!

                                                                         .....................

                                                                          آن هنگام رؤیای دوریست ... خیلی دور ...

 

                                                                                                                ...

 

 

روح سنگین !

 

                            یا عشق

 .....

    گاهی روح دریای عمیقی میشه خالی از زلال آب

    جنگل وسیعی میشه خالی از درخت

      کوه بلندی میشه خالی از قله

      بارون میشه خالی از طراوت

      ...

      یه همچین وقتایی دلم یه معجزه میخواد به اندازه ی یه قطره آب واسه شروع دریا شدن

                 به اندازه ی یه تک درخت واسه تکیه زدن زیر سایش

                به اندازه ی یه تپه  واسه بالا رفتن ... یا یه تیکه ابر واسه امید به باریدن بارون ...

                                                          .....................                                                                     

 کاش میتونسم دست روحم رو که ماه هاست افتاده توی یه چاه عمیق بگیرم و بیارمش بالا ...

                                                      اما سنگینه ... خیلی سنگین

                                                        تنهایی از پسش بر نمیام ....

                                                                                                          ...    

                                      

دست ما ...

 

                                یا عشق

      ....

 عمیق ترین نَفَس رو امروز می کشم ...

یک نفر می گفت همه چیز دست خود ماست ...

میشه گلی رو پر پر  کرد و میشه این کار رو نکرد  ... میشه بی رحم بود و میشه نبود ...

 میشه هیولا بود و میشه نبود و من می اندیشیدم همه ی این نبودن ها ارزشه !

همه چیز دست خود ماست ... شاید به این خاطره که به بی عطر ترین گلها احترام میذارم ...

به غریبه ترین آدمها محبت می کنم و هیولا ترین  صفت ها رو از خودم دور می کنم ...

و شاید باز به همین خاطره که گل وجودم از بی حرمتی ها  غمگین میشه ... 

از نزدیکترین آدمها انتظار بد ترین رفتار رو نداره

و هیولا ترین آدم ها رو خوب فرض میکنه ...

یک نفر راست می گفت ...

همه چیز دست ماست  ...  اما دست ما گاهی مشت میشه واسه کوبیدن نه سر انگشتی برای نوازش ...

....

                                           با ید حواسم به دست هام باشه !

                                                                                                         ...

 

خسته !!!

 

  یا عشق

 

.....

اینهمه آدم حالم رو می پرسن و من هم لبخند می زنم و می گم خوبم .. .

                 خسته شدم از اینهمه دروغ !

   من خوب نیستم ... داغونم ... خستم ... 

سالهاست از چیزی ناله نکردم ولی الآن میخوام به جای کلمات زیبا به جای اونهمه رویا از واقعیت پر درد بنویسم

                   از تنهایی و خستگی و بی هم قدمی ...

    از ردپایی که دنبالش می کنم ولی فقط یه خیاله ... از دنیای خالی از چیز های دوست داشتنی ...

      از آدم هایی که نه هستن نه نیستن و از گفتن حرف دلشون واهمه دارن چه خوب باشه چه بد ...

         از اینهمه صورتک های خندون که پشت حرف ها و چهره هاشون همه چیز هست جز لبخند ...

         خستم  ...

                            خسته تر از منتظری که دلخواسته هاش بی هم نفس مونده !!!

                                                                                                                      ...

 

                  

   

تار و پود آرزو ...

 

                                                                  یا عشق

 

   ...

         شب ، آسمان زلال دلتنگی ...

        ستاره های ریز و درشتِ حُسن های بیکرانِ تو ،

                                                                       فکر تو ، حرف تو ...

           شاید  گفتی رویا ببافم از تار و پودِ آرزو :

                                                   

                                                        تار آرزوی من ، بودنِ تو

                                                  پود آرزوی من ، همیشه بودنِ تو 

                                                                          ...

                  رویای من آن هنگام بافته خواهد شد که  تو ، ترانه ی حضورت را در گوش دلم زمزمه کنی ...

                                    حال ،

                    این آسمان پر ستاره تنها بهانه ایست

                                  برای سپاس از حضور وجودِ ناب تک ستاره ی آسمانِ من ...

                                                                                                   تو  !    که نیستی !

                                                                                                          ...