تبليغاتX
رد پای یک معمار ...
 

                           یا عشق

             ...

     تو که هستی ، اینجا ... کنار نفس های من ....

 حتی  در کویر هم  دو پنجره دارم  رو به آبی ترین وزلال ترین و بی پایان ترین اقیانوس ...

 پلک که میزنی نسیم خنک مهربانی ات بر گونه ام می نشیند و من غرق می شوم در احساس تو ...

                      به واژه هایم خُرده نگیر !  سخت است نوشتن صدای اقیانوس ...

                                 که من آن روز ،صدای موج را از نگاهِ تو شنیدم ...

      تعبیر تصویر همیشه ی رویای من ( نیمه ی خورشید در آغوش خط میان آسمان  و  اقیانوس )

                                                 چشمهای توست ، وقتی که میخندی  یگانه ی من !

                                                                                                                 ...

 

+ نوشته شده توسط نغمه ! در 88/02/18 و ساعت 23 |
 

                                                   یا عشق  

                           ...

                    ماه نصفه نیمه بود ...

                    باد هم یکی در میان می وزید ... 

                    و  آرامش از لای برگهای درختان به ما چشم دوخته بود ، بی وقفه ...

                                 بر مأمن شانه هایت باران بارید  

                                و تو ... سر به سر من گذاشتی ...

                           سر به سر من که گذاشتی معجزه شد !!!

                                     ماه کامل شد ... 

                                            باد آرام گرفت ...

                                                   و آرامش بر ما بارید ... بی وقفه ...

                                               و من ، بر دستهای خوشبختی بوسه زدم ...

                                                                        

                                                                           ... 

 

+ نوشته شده توسط نغمه ! در 88/02/16 و ساعت 23 |
 

                        یا عشق            

              ... 

                       آن روز ،  

              لحظه ای در آسمان بودم ...                                            

                         چشمهایم بهانه ی پرواز گرفته بودند ... تو ندیدی ، اما ...

                                          اوج گرفتم تا مرز سبز درخت ... 

                                     مرا کَندی از زمین ... این آرزوی همیشگی !

                                                                     و  هنوز

                                                            روزهاست ، دستهایم عطر اقاقیا میدهند ...

                       

                                                                                                 ...

   

+ نوشته شده توسط نغمه ! در 88/02/11 و ساعت 19 |


Powered By
BLOGFA.COM