یا عشق 
...
باز هم این هنگام ... هنگامه ی نیمه شب
بعد از تمام دلتنگی ام برای آبتنی کردن در دو چشمه ی زلال روح عمیق تو ، روح وسیع تو ،
یگانه ی من ...
..........
بعد از اینهمه راه ، که رفتی ، که بازگشتی ...
بعد از اینهمه خستگی یک روز طولانی ...
بعد از اینهمه محبتی که هر لحظه ی این روز هدیه کردی به من ، به روح من ...
بعد از تمام لبخند های نابت ... بعد از تک آهنگ صدای مهربانت که تمام روزم را نواخت ...
بعد از تمام خورشید و نصفه نیمه ای از ماه !
اکنون چشمهایت را آرام بستی و با نگاهت خواب را نوازش می کنی ...
چقدر آرامم از آرامش این لحظه ی تو ، یگانه ی من
اینجا ، پشت پلک های تو
آرزو می کنم کاش خواب بودم ، خوابی گسترده بر چشمهای تو ...گسترده بر نگاه تو ، روح تو ...
این آرزوی کودکانه ی من است ، هر شب تا صبح ....
...
