تبليغاتX
رد پای یک معمار ... - - یک مشت اقاقیا -
 

                        یا عشق            

              ... 

                       آن روز ،  

              لحظه ای در آسمان بودم ...                                            

                         چشمهایم بهانه ی پرواز گرفته بودند ... تو ندیدی ، اما ...

                                          اوج گرفتم تا مرز سبز درخت ... 

                                     مرا کَندی از زمین ... این آرزوی همیشگی !

                                                                     و  هنوز

                                                            روزهاست ، دستهایم عطر اقاقیا میدهند ...

                       

                                                                                                 ...

   

+ نوشته شده توسط نغمه ! در 88/02/11 و ساعت 19 |


Powered By
BLOGFA.COM